Podtlenek Azotu Stomatologia

Sedacja wziewna

Zapraszam do zapoznania się metodą sedacji wziewnej za pomocą mieszaniny gazów podtlenku azotu i tlenu. Jest to bardzo przyjazna i bezpieczna metoda walki z lękiem i bólem. Znajduje zastosowanie w stomatologii oraz w różnych innych dziedzinach medycyny (zobacz dział “Inne zastosowania”). Sedacja wziewna jest mało znana, głównie z tego powodu, że pojawiła się ona w Polsce dopiero w 1995 roku. Niewątpliwie też w porównaniu do dawnych czasów Polski Ludowej zmieniło się podejście lekarzy dentystów do pacjenta na bardziej przyjazne, z dużą dozą empatii. Zmieniły się również standardy leczenia. Kiedyś normą było leczenie bez znieczulenia, teraz standardem jest leczenie w znieczuleniu.

Co to jest sedacja wziewna?

Sedację podtlenkiem azotu można określić jako stan fizycznego odprężenia, przyjemnego oszołomienia oraz oddzielenia od rzeczywistości, uzyskany w czasie wdychania mieszaniny podtlenku azotu i tlenu oraz pod wpływem sugestii hipnotycznych przy jednoczesnym zachowaniu u pacjenta podstawowych odruchów i świadomości. Pacjent otrzymuje zawsze dużą ilość tlenu (około 60%). Podtlenek azotu nie jest podawany samodzielnie w dawce 100%, ani też w dawce ustalonej (np. 66% N2O i 33% O2). Dawkę dostosowuje się do reakcji pacjenta. Szczegóły w opisie metody.

Wskazania do zastosowania sedacji wziewnej N2O/O2.
Sytuacje kliniczne, w których zastosowanie sedacji przynosi najlepsze rezultaty.

Silny lęk przed jakimkolwiek leczeniem.
Silny lęk przed ukłuciem zarówno u dzieci jak i u dorosłych.
Silny odruch wymiotny.
Nadpobudliwość nerwowa.
Długie, monotonne lub szczególnie nieprzyjemne zabiegi chirurgiczne, protetyczne, wyciski szczęki u osób z silnym odruchem wymiotnym.
Usuwanie złogów nazębnych.
Otwieranie zęba ze zgorzelinowym rozpadem miazgi
Opracowywanie próchnicy początkowej.

Stany chorobowe, w których wskazane jest użycie sedacji wziewnej jako metody z wyboru:
Astma – N2O nie powoduje podrażnienia układu oddechowego. Zmniejszenie stresu wpływa na obniżenie ryzyka ataku. W mieszance oddechowej podawanej pacjentowi znajduje się ok. 60% tlenu. Poprawia to sprawność oddychania i samopoczucie pacjenta.
Padaczka – zmniejszenie stresu wpływa na zmniejszenie ryzyka ataku.
Choroby serca – brak wyraźnego wpływu N2O na układ sercowo-naczyniowy. Pacjent otrzymuje zwiększone stężenie tlenu (ok. 60%). Wskazania pulsoksymetru pokazują wtedy ok. 100%. Więcej tlenu dociera do naczyń wieńcowych. Ponadto nie zwiększa się zapotrzebowanie na tlen z powodu braku stresu.
Nadciśnienie krwi – Brak wpływu N2O na układ naczyniowy. Zmniejszenie lęku i stresu zabezpiecza przed nieoczekiwanym wzrostem ciśnienia krwi w czasie zabiegu.
Hemofilia – dzięki użyciu N2O można w pewnych przypadkach uniknąć konieczności wykonywania ukłucia igłą.

Przeciwwskazania stosowania sedacji N2O/O2.
Przeziębienie, przerost migdałków gardłowych – niedrożności górnych dróg oddechowych.
I trymestr ciąży.
Choroby psychiczne.
Stwardnienie rozsiane, porfiria, miastenia gravis.
Roztrzenie oskrzelowe, rozedma płuc.
Alkoholizm.
Brak współpracy pacjenta.